Immuunsysteem & darmflora
In 2008 zullen er voor het eerst meer Nederlanders ouder dan zestig, dan jonger dan zestien jaar zijn. Mensen met veel vrije tijd, over het algemeen met voldoende geld om een min of meer tevreden, ja, zelfs prettig leven te leiden, goed verzekerd, omringd door vrienden en kleinkinderen en stralend gezond. Dat is tenminste het beeld dat de media ons meegeeft. In reportages worden ze niet meer ‘ouden van dagen’ genoemd, maar best-agers of crown-a-life-people. We spreken in de vaktaal van vandaag ook niet meer over ‘verouderen’, maar noemen het life-extension of zelfs anti-aging (alsof dat biologisch mogelijk zou zijn!). Een beter begrip is in elk geval: ‘the art of aging’, de kunst succesvol te verouderen. We bedoelen daarmee twee dingen: meer levensjaren en meer levenskwaliteit. Bij navraag blijkt vooral het laatste van belang te zijn. En daarmee wordt niet alleen bedoeld het vermijden van een plotseling hartinfarct, maar vooral de angst langzaam weg te kwijnen. Het gevoel, niet meer mee te kunnen, (lichamelijk en/of geestelijk) af te takelen, bedlegerig te worden, aangewezen te zijn op de hulp van andere, vaak onbekende mensen. In dit artikel wordt ingegaan op de samenhang tussen gezondheid (een goed functionerend immuunsysteem) en veranderingen in de darmflora, typisch voor de verouderende mens.
| Recent verschenen artikelen zijn enkel toegankelijk voor abonnees. |
